Hamil’ul- Liva
Misafir
| AH-U EFGAN
Rahman ve Rahim olan Allah’ın Adıyla
Bir damla kan…
Bir damla gözyaşı…
Bir damla su…
Kerbela…
Tarihe Destan
Tarihe efsane
Kerbela..
Tam ortasında çölün, kan akan çeşmesi
Akıtır ahu-zar ile Kûbra’nın sinesine
Ey HÜSEYİN..
Bugün Muharreminin birinci günü
Mateminin ilk günü
Bugün sinemi vurduğum ilk gün
Bu gece sana yer gök kan ağlıyor
Bu gece sana Anan Zehra ağlıyor
Bu gece sana Atan Ali ağlıyor
Bu gece sana Bakiyetullah ağlıyor.
Ne fırtınalar eser bu yürekte
İçim buruk,
Layık olamamanın fikrinde
Sana ağlıyorum…
Bugün mateminin ilk günü
Ağlayın göz yaşı dökün Hüseyin’e
Ağlayın göz yaşı dökün Zeyneb’e
Ağlayın göz yaşı dökün Kerbela Şehitlerine.
Susuzlar feryad eder...
Yürekler susuz, lebler teşni…
Mateminin onuncu günü…
Kerbela meydanı..
Kan kokuyor!...
Resulün Ümmü Seleme’ye verdiği toprağın kana döndüğü gün.
Melekler sarmış Hüseyin ve yarenlerini
Şehadetin meydanı
Yiğitler bir bir çıkıyor meydana
İslam bayrağını dalgalandırmaya
Hak ile batılı ayırmaya….
Size hangi bir yiğidi anlatayım ki; şehadetin meydanında
Size hangi bir anayı anlatayım ki ; göz yaşları içinde
Size hangi bir bacıyı anlatayım ki; susuz kalmış yüreklere su serpsin
İşte Kerbela’nın ilk şehidi.
Aliyul Ekber…
Sureti Peygamber Ekber..
Nasılda Resule benziyor…
Bu ne sevinç böyle EY ALİ
Bu ne aşk böyle EY ALİ
Ölüme koşar adımlarla gidiyorsun
Ölüme gülerek gidiyorsun
Nasılda inletiyor meydanı
Arşı ala titriyor
Her Zehra’nın bir Yusuf’u vardır.
Leyla’nın canı yusufuda Aliyul Ekber
Ekbere bak!...
Mecnunu keremi meydanda olan Leyla’ya bak!..
Ey şehidlerin efendisi..
Meydanında yiğitlerin
İşte Hasan oğlu Kasım
Ölüm baldan daha tatlı
Cebindeki Hasan mektubu ile
Hüseyin’in yanında
Hüseyin’in kıyamında
Babasına verdiği söz ile.
Gidiyor meydana…
Miğfer büyük geliyor 13 yaşındaki bedene
Ama kafirleri korkutmaya yetiyor
Taki amca feryadı duyulana dek
Düşüyor kerbelanın susuz topraklarına
Nasıl anlatayım ki siz bağrı yanıklara,
Heydar-ı Kerrar’ın ay yüzlü yiğidini…
Hüseyin’in kolsuz Alemdarını!..
Nasıl anlatayım ki kendisini hüseyine layık göremeyeni.
Dilsiz bir dil vardı
Yanıyordu “eğa” (abi)diyemediğinden
Geldi zamanı!...
Fatıma seslendi AŞURA GÜNÜ
Su taşıyan kolları oklandığı an
Ses verdi!...
“Ol dedi” Yaradan
Eğa diyemeyen dil aşka geldi
EĞA CAN HUSEYIN…
Eğa Huseyının kucağında
Ruhu teslim eyledi feryadı figan ile
O heybeti
O azameti
O kahramanlığı
O Kerbela'nın reyhan gülü
Teşnelerin serdarı
Alem nasıl pervane olmasın aşikarı Ebelfezle..
Bıçak altında İbrahim’in İsmail’i
Kerbubela da Hüseyin’in Ali Asgarı
İbrahim’in kesmeyen bıçağı
Abdullah’ın oklanan boğazı
Doldu Hüseyin’in avuçları kanı revan ile...
Seslendi Rabbine!...
“Bize yardım et Yarab!.. yada hakkımızda ondan daha hayırlısını nasıp et”
Savurdu kanları gökyüzüne
Açtı kanatlarını melekler
Bir damla yere düşmesin diye...
Buda Hüseyin davasının kurbanıdır...
6 aylık...
Boğazında ok..
Abdullah...
Bu ne şerefli bir dava böyle...
Hakkı aşikar kıldı..
Ey efendim!
Ey İmamım!
Kelimeler yetersizleşiyor
Sukût yerini alıyor
Ali’nin ilmiyle...
Susuyor dağlar taşlar
Çünkü kerbubela da Hüseyin yürüyor.
Simayı nuru Resulü Ekrem
Gözlerinde sonsuz sabır deryasın da dalgalanan
Ve...
Dedesinin ümmetini..
Allah’ın hakkını savunmak için
Şehitler serveri ...
Batıla cephe alıyor miğferi iman ile
Batıl zayi oldu... senin kıyamın ile.
Himayen altında uyuyan gözler şehadetinle uyandı..
Mızrak ucunda konuşan Kur’an
Mızrak ucunda asil duran kesik başlar...
Şam-ı gariban yolunda
Analar anası ..
Bacılar bacısı...
En değerlilerin yücesi
Bir günde karalar bağlayan
Kerbelada Hüseyin’in kanıyla yazılan bayrağı dalgalandıran
Ey Hüseyin!...
Şehitlerin efendisi.
Sabrıyla Asiye,
İffetiyle Meryem,
Tevekkülüyle Hacer,
Cömertliğiyle Hatice,
Cihadıyla Annesi Fatıma gibi
İşte Alinin ziyneti ZEYNEB,
Yezide meydan okuyor
Nasılda dile getirdi; Allah’ın dinini
Nasılda dile getirdi; Hüseyin'in davasını
O zulm sarayında yaşanan sevinç
Nasılda yerini hüzüne bıraktı..
Çıktı minbere Seyyid-i Seccad.
Resulü anlattı zulm sarayında.
Oku oku müezzin ezanı oku dendiğinde
Nasılda dile getirdi ceddini
Nasılda susturdu Hakk’a baş kaldıranları..
“Ben Kerbela da güzellikten başka hiçbir şey görmedim” diyen dil...
Rugeyyen ağlar
Boynu bükük cevap bekler
Ufacık yüreğine Kerbela’yı sığdıran Rugayye
Kim verecek bu kıza cevap
Desin anlatsın babasını
Hangi dil anlatacak
Dilsiz dil...
Baban şehid oldu Rugayye diyemeyen dil...
Biçare Zeyneb
Çöle hayat veren Zehra’nın kızı...
Dili tutulan
Getirdiler sinesini,
Koydular Rugayye’nin önüne
Feryad-ı figan eyler
Bir parça bedeninde Rugayye’nın
Ruhunu teslim eder
Yaralı, karalı, yanık Zeyneb’in dizi dibinde...
Müptela oldum aşkına YA HÜSEYİN!...
Biçare gönlümün sultanı YA HÜSEYİN!...
Yaralarıma sürülen merhem YA HÜSEYİN!...
Harabe kırık gönüllere lütfedilen YA HÜSEYİN!...
Başlangıcı saadet ve mağfiret sonu da şehadet ve rahmet...
Hüseyin ...
Kerbela...
Bir damla kan ...
Bir damla gözyaşı...
Ve bir damla su...Alıntı: | |
| 01-12-2010 10:02 AM | |
